2/11/2007 - TUTKİ BEN İSİMSİZ BİR COĞRAFYADAYIM...SONBAHAR..NURİYE DÜNDAR

tutki ben issimsiz bir coğrafyadayım....     Tut ki isimsiz bir coğrafyada deniz kenarındayım. Diyelim ki ordayım... Bir akşam vakti tenhalaşınca kumsalım. Köhne bir barınağa sırtımı yaslamışım. Hayal ya bu. Çıplak ayaklarımı kuma gömüp Beyaz şarap kadehinde maviyi yudumlamaktayım... Tut ki, karaya vuruyor köpük köpük hasretin. Yüreğimin envarteli yanlızlığım ikiye katlanmış. Hani ay ışığıyla sözleştiği an yakamozların. Tutuver şu hayalin bir ucundan. Tedavülden kalkmış bir sandalın arkasından görünsün başın. Tut ki, ben istiridye kabuğundan çıkmış kayıp kentin kızıyım. Islağım, ........./ saçlarım ağlara takılmış, ................................../ tenim yosun kokuyor. Med cezirler döverken göğsümü. Giriver şu hayalin içine. Sensiz hayal bile kurulmuyor...