2/11/2007 - SONBARIM ÜŞÜYOR...ADI HAZAN...FERZEN GÜNEY..

Sonbaharım üşüyor     Ne baharlar geldi geçti hayatımdan Hepsini yaşadım burukluğu ve tadıyla Şimdi tükenen gönlümle birlikte Hüsranı yaşıyorum gerçek sonbaharda Yaprak dökümüdür sonbahar Canlar dökülür, yürekler üşür, gönüller titrer Belki dedim yüreğim ısınır bu sonbaharda Benimki de üşüdü, sevgin yetmedi ısıtmaya

Adı Hazan...   Suların durulduğu, rüzgarın esmez olduğu Anlatılmaz bir mevsim yaşıyorum, adı hazan Gerçekler arkamda, tereddütler yarına Gençlik de yalan diyorsun yaşam da, hepsi yalan Dallar kurumaya yüz tutmuş, çiçekler solmaya Akşamlarsa erken çökmeye yalnızlığına Geçirdiğin yıllar anılarınla birlik olmuş, hep etrafındalar Bundan böyle can yoldaşın onlar Hayallerini, umutlarını, zamanı paylaşırsın İçini burkan o ince sızıyla ne beklediğini bilemezsin, ne beklemediğini de Yaşayanlar bilir, yaşayanlar anlar Başka mevsimlere benzemez hazan inan Yazla kışı bağlayan tehlikeli geçit Yorgun bedenine ne yapacağını şaşırtan Ayakların geri gider, aklınsa dur der Anlatılmaz bir yürek çarpıntısı, adı hüsran Hazan ve hüsran ayrılmayan iki canan     bilincisigi@mynet.com