25/9/2008 - SONBAHAR YAĞMURLARINDA BABAM...CİMCİMEDA..SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

SONBAHAR YAĞMURLARINDA BABAM...

En sevdiğin aydı sonbahar,saatlerce bıkmadan izlediğin yağmurlar sarmıstı yeryüzünü,gri renkli bulutlar sarmıstı gökyüzünü..Hep kızardım yaz duruken,ilk bahar dururken ne bu hayranlık sonbahar yağmurlarına diye..ve sen böyle bir günde doğduğun için hayran olduğunu söylüyordun sonbahar yağmurlarına..
Aramızda yolların,dağların,denizlerin olduğu cok uzaklarda uyandığım o gün perdelerimi acar acmaz sen geldin aklıma,sonbahar yağmurları süzülüyordu gökten yere..içimden keşke burda olsaydında görebilseydın dedim senden cok uzaklarda..senın yerine izlemek istedim ilk defa sonbahar yağmurlarını,bulutlar izin verinceye kadar mavi gökyüzüne..Kokuna o kadar muhtac kalmısken kaderime bir kere daha isyan ettiren ölüm haberin geldi telefonun diğer ucundan..
Yıkıldım baba..Acımasız olmamalıydı hayat bu kadar bana,tek dalımdın hayat denen bu ucurumda,özlediğim o kokuyu daha koklayamadan gitmemeliydın,kızım demenden,saclarıma ellerini sürmeden hakkını helal etiğini söylemeden gitmemeliydin baba.Sana sarılmaktı hayalim,bana sarılmandı baba..yıkıldım baba..hıckırıklarım hangi dağı yıkmaz artık..bağrım morardı vurmaktan,boğazım yırtıldı baba diye bağırmaktan,kollarımın dermanı kalmadı esyalarına sarılmaktan,yıkıldım baba..
Üstundeki toprakları kıskanıyorum,goremediğim tabutunu kıskanıyorum,sana toprak atan kürekleri kıskanıyorum baba,hepsi gordü de seni bi ben göremedim,bi ben yetişemedim ona yanıyorum baba..kefen sardı ben saramadım seni,sonbahar yağmurları suladı ben sulayamadım seni buna yanıyorum,yanıyorum bitiyorum ben baba..Yaşarken ölüyorum ben baba..
Şimdi söyle nasıl seveyım sonbahar yağmurlarını,nasıl izleyim gözyaşımla karısan o damlaları..Söyle bana baba..
Boğazım düğüm düğüm yaşamaya mahkum oldum ben..Seni çok özledim baba..varlığınla yirmi yıl ısıtırken,yokluğunla ömür boyu donmaya mahkum oldum ben baba..
Dayanamıyorum nolur beni de al yanına,seni çok özledim ben babamm..