2/4/2008 - SENİ İÇİMDEN TERKEDİYORUM...YUSUF VE NİSYAN
Nar-ı Aşk
Nicedir yüreğim kor,
Felaketi bir bakış fersiz gözlerimde,
Yüreğim, eşkiyamsı bir sevdaya tutsak,
Ayaklarım itaatsiz.
Kalemim, yitirilmiş şiirlere müptela,
Kelimeler muallak.
Beklenmeyen zamana apansız yakalanmışlık sinmiş elbiselerime.
Ne küslük ne pişmanlık fayda,
İklim muhalif fikrime.
Fikrim allak bullak…
Anlamsızlık anlam kazanırken
Kaybeden BEN..
Kaybedilen bir çift göz,
Kaybed(il)en SEN..
Gidişim yorumsuz
Bakışım anlamsız ama…
Diyemiyorum!
Bir çift göz uğruna dökülen onca emek,
Ve gelmeyecek birini beklemek…
Menzilsiz, tarifsiz ve de amaçsız, gel demek.
Bekliyorum!
Yolcuymuşum meğer,
Heybesinde umutsuzluğu taşıyan,
Heybesinden umudu çalınan.
Mağrur ve de mağdur bir halde,
Susuyorum!
Dudaklarımda isyankar bir şarkı bugünlerde:
‘Yeri gelmiş ayrılığa gülmüşsem,
sana olan sevdamdandır bilesin…’
Ama bilme!
Kanıyorum!
Gölgemle beraber ayak izimi de alıyorum yanıma,
Benden geriye ne kalmışsa sende olmalı.
Üzerimde kalan hiçbir şey.
Mutlak bir inanç sadece…
Biliyorum!
Ketum olmalı insan,
Susuyorum işte bu yüzden.
Ne yana gideceği bilinmeyen BEN,
Lafımı alıpta önüme,
Gidiyorum..
Dönen yansın Nar-ı Aşk’ta…
| 
