|

Senfonik Çözüm...
Fışkırırken kardelen karların altından Zaman kaybolur ufukların engin beyazlığında Öylesi ağaçların gövdesi uzanır iliklerimde Uzun bir senfonidir,kaybolur atının nal seslerinde
Gözler dalıp gider sisler içinde geçmişine Boşluklar dolar ağaçların sessizliğinde Ölümlü sözlerdir dökülen dudaklardan ölümsüzlüğe Çaresizce pişmanlık sarar seni son seferinde
Yaşamı tutar kalan o ayak izleri Labirent çizgiler süsler hayattaki bizleri O büyük kavga içinde gergef dokur nakışlarımız Tek çözümdür adalete sevgiyle bakışlarımız
Kar beyazı duygular sararken benliğimizi Evren denen çark özleştirir sevgilerimizi Tarifsiz özlemler pekiştirirken yüreklerimizde Son bir ölüm orkestrası çalar nefesimizde...
Antalya
|