Önce adam çıktı yangından
Sonra da kadın..
Adam elbiselerini
Kadın bakışlarını toparladı..
Zaman sabırsız bir attı yanıbaşlarında çırpınan
Bir çırpıda atlayıverdi adam...

Uzaklaştı....Uzaklaştı..Kadının bir damla
Gözyaşına sığıncaya kadar uzaklaştı....

Çıkardı kadın ayakkabılarını yürüdü kumsalda
kumlar dokundu ona...
saçlarını açtı yağmurda
bulutların elleriydi yağmur dokundu ona...
rüzgar dokundu saçlarına...
Ay ışığı incecik dar çırılçıplak ağaçlardan kıyıya atlayıp geçti yanından suya girecekti birazdan...
Ağladı kadın ....
Ağlamak kendine dokunmaktı
Dokunmak
Sevmekti...