ŞİZOFREN BOZUKLUKLAR...DR.OSMAN KAUR BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:50:01 +0300

Şizofreni

Şizofreninin asıl ve belirleyici özellikleri düşünce ve algı alanlarındaki bozukluklardır.

Duygulanımda uygunsuzluk veya küntleşme vardır. Zaman içinde belli bilişsel bozukluklar ortaya çıksa bile bilinç açıktır ve zihinsel yetiler bozulmamıştır. Bu rahatsızlıkta kişiye bireysellik, herkesten ayrı tek bir kişi olma ve kendini yönlendirme duygularını kazandıran temel işlevler bozulur. En içsel düşünce, duygu ve davranışların başkaları tarafından bilindiği veya paylaşıldığı düşünülür. Açıklayıcı sanrılar gelişerek doğal veya doğaüstü güçlerin devreye girdiği, hastanın düşünce ve eylemlerini acaip biçimlerde etkilediği sanılır. Hasta kendini olan her şeyin odağı olarak görür. İşitme halusinasyonları sık görülür ve bunlar hastanın düşünce ve davranışlarını yorumlayan içerik taşıyabilirler. Renk ve sesler daha canlı algılanabilir ve nitelikleri değişebilir. Olağan şeylerin özellikleri nesne ve durumun tümünden daha önemli olarak algılanabilir. Hasta giderek günlük olayların kendisi için kötü amaçlı anlamlar taşıdığını düşünmeye başlar. Zamanla düşünce belirsiz, kesik kesik ve kapalı bir biçim alır. Düşüncenin konuşma ile anlatımı bazen anlaşılmaz hale gelir. Duygudurumda sığlık, oy.. ( devamı )

BAYAN ŞİZOFREN...DUYGU ÖZBEK...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:37:01 +0300

Şizofrenik

Bayan Şizofren....

Bir garip duygu
Derine kök salmakta
Serzenişlerde gece yarına ruhsuz uyanmakta
Çocuk yürekte bir telaş
Bir hevesle utanmakta
Yarışırcasına kelimeler izdihamda
Kelimeler tutsak dizi dizi ağzında
Bir kadın, bir karanlık odada
Bir kadın bayan şizofren adında
Hani bir yer olsa
Kimse onu tanımasa
Tanrıya emanet etse ruhunu
Tanrı yeniden yaratsa
Hiçbir el dokunmamış olsa ruhuna
Hani dualar karşılıksız kalmasa
Hatalarından ders alsa
Hatalarının farkına varsa,hatırlasa
Ama önce kim olduğunu anlasa
Tanır mısınız bilmem
Adı bayan şizofren
Büyük aşklardan
Büyük yaralar alan
Ama savaşlardan sapasağlam çıkabilen
O bayan şizofren
Görebilir aslında herkes onu
Birazcık aynaya dikkatlice bakabilen
Yaşanılır mı unutmadan acıları
Her yenilğiden sonra yenilenmeden
Neden garip karşıladınız onu
Bu aforoz niye?
Oysa oda biz gibi
Herkes gibi
Senin gibi sen
Benim gibi Ben
Herkesin bir yüzünde silik bir izdir
Bayan şizofren
.. ( devamı )

KIRIK AYNALAR..MÜNİRE DANİŞ....SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:38:00 +0300

KIRIK AYNALAR....

“Bir ayna da, bazı bazı, bir tuz gölü gibi gözleri yakar.”

Exupery

Hüznü sonsuzmuş gibi hissettiren bir nağme sürüyor içimde.

Bir türlü bitmeyen yollara mecbur bir yolcu için hasret öyle eski, öyle uzun bir takvim ki mesafelerinde kaybolmayacak gönül bulunmaz.

O mesafelerde kaybolmayı ben seçmemiştim. Düze çıkmayı düşlerken, sineme aşılamayan kalelerin surları örülüyordu, farkında olamamıştım. O mesafelerin kalbimdeki derinliklerine fenerini yakınca seneler, hasretin, bir sevgilinin ölü bedeni gibi kalbimde boylu boyunca uzanan sûretini gördüm. Derindi, keskindi, acımasızdı. Benimle aynı kapılarda, aynı yollarda, aynı hikâyedeydi. Şimdi o kapılar, o yollar çok uzaklarda kaldı; ama hikâye bende hâla.

Hikâyede hasretin izini sürüyordum ve bitkindim. Ardımda uzanan yollarda o hikâyeden çıkıp çıkamayacağımı bilmiyordum. O hikâye bir gün hangi manayı kazanır öğrenmek istiyordum. Aynı hikâyede annem beni hasretlere hazırlıyordu. Oysa o çok sevdiği türkü.. ( devamı )

UNUTULAN YENİÇERİ...SUNAY AKIN...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:53:01 +0300

Unutulan Yeniçeri..

Viyana’yı kuşatmak için yola çıkan ordu, geride kalan kasabalarda birkaç askeri, tedbir olsun diye bırakıyordu. Viyana yakınlarındaki Lambach kentinde de bir grup askerin kalması uygun görülür. Lambach’taki askerler, günlerini gün etmeye başlarlar. Arkadaşları Viyana kapılarında kırılırken, onlar şarap şişesini sabah akşam ellerinden bırakmıyorlardı. Kuşatma bozgunla sonuçlanınca püskürtülen Osmanlı ordusu, neyi var, nesi yoksa toplayarak geri dönüş yolculuğuna hazırlanır. Önlem olsun diye civardaki köylere ve kasabalara bıraktıkları Yeniçeriler de durumdan haberdar edilip, geri çağırılır. Lambach’taki askerlere kuşatmanın sona erdiği, orduya katılmaları haberi gelir, ama aralarından biri, sanki yer yarılıp içine girmiştir. Yok!.. Ali adlı Yeniçeri hiçbir yerde yoktur. Ara ara ara Ali yok! Arkadaşları fazla vakitleri olmadığı için aramadan vazgeçerler ve Lambach’tan ayrılırlar. Ali, sızdığı yerde uyanır ve şö.. ( devamı )

Uzakları Yakın Et, Gel Artık!....BİLGE TANYUKUK..SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:39:00 +0300

Uzakları Yakın Et, Gel Artık!

KANADI KIRIK TURNA...NURİ CAN...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:40:00 +0300

KANADI KIRIK TURNA...

Sen gittin, ardından Sonbahar mevsimi geldi … Döküldü yapraklar bir bir, her biri bir tarafa savruldu… Kocaman ağaçlar beyaz kefen giyinip ağladı, döküldü anılar bir bir dallardan.... Sen gittin beni de alıp gitti sarı rüzgarlarıyla sonbahar, yaprak yaprak savurdu sokaklara, bir öksüz çocuk misali tek başıma kaldım kaldırımlarda… Kanadı kırık bir turnayım şimdi. Yorgunum, çok yorgun, içim dışım sonbahar...

Bedenim soğuk şimdi üşüyor dudaklarım, göğsüne düştü başım hüzünlü yılların, avuç avuç kimsesizlik yağıyor üzerime... Terkedilmiş cümlelerin satırlarında sonbahar alfabesine yazılıyor adım harf harf, satır satır içime dökülüyor yapraklar. Kimisi gül olup açıyor şiir şiir, kimisi diken olup batıyor yüreğime…

Ey sonbahar, gazellere yazılmış bir kırık öykü hayatım, sıradan ve anlamsız. Her gece üzerime yıldızlar serpiştiriyorum, anlamını bilmediğim ama acısını duyduğum karanlık duygular kaplıyor içimi...

Sen gittin, dilimi kanatan şiirler üşüşüyor parmak uçlarıma her gece, güz kanadında çıplak ayaklı bir çocuğum şimdi. İnceden bir sızı gibi hasret tutuşturuyor içimi. Yalnızlığın en orta yerinde öksüz ve yaralı., kaldırımlara saçıyorum yüreğimi her akşam.

Sen gittin, ardından Sonbahar geldi … Döküldü yapraklar birer birer her biri bir tarafa savruldu… Gözyaşlarımdan turnalar döküldü kaldırımlara, hıçkırıklara büründü gö.. ( devamı )

ÜŞÜYEN BİR SONBAHAR DEFTERİMDE SARI...KORAY FEYİZ....SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:41:00 +0300

ÜŞÜYEN BİR SONBAHAR DEFTERİMDE SARI

karanlık basınca güzelim bir adam kara
bir tahtanın başına geçer aşkı anlatırdı
aşk çocuklarına…elindeki tebeşir değildi
bir flütün parçalanarak akan nehir mavisi.
elma ağacı, kediler ve ip atlayan çocuklar
adamı dinlerdi,çıkrık susar beklerdi
bahçedeki ölü yaprak cesetleri, tutuşan kavak,
bir çocuğun defterinde üşürdü sonbahar.
ben üşürdüm…yanılgıların belleğimde
açtığı yara üşürdü,suyun döküldüğü taşlık.
eylül’ün ağzında boğulup kalan sözcükler,
elma ağacı üşürdü ne varsa işte hepsi.

kedileri severim kıskanç olsalar da biraz,
kadınlar gibi mağrur ve kıskanç…doğrusu
o adamı dinlerken bir kendimi,bir seni,
bir de ülkemi düşündüm,kırlangıçlar nerde?
ne zor şey…aşk,bir saksı çiçeği kadar
narin ve kırılgan,karanlık basınca güzelim
ne zor şey barlarda maval okumak ve kendimi
intihar ederken yakalamak,ne zor şey…
eteğinde oturup bir dizenin kar yağarken,
biriktirmek hüzünlerini sessizce hayatımın
yeşermesini beklemek,ilkyaz nerde?dışar.. ( devamı )

SONBAHARDA KÖREBE...GÜVEN TUNÇ...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:42:00 +0300

SONBAHARDA KÖREBE...

Seyit Ali Doğan, salına salına çıktı evden. Elinde, artık içinde nelerin olduğunu kendisinin bile tam hatırlamadığı, gün içinde, cep telefonuna gereksinim duymasının dışında kullanmadığı, bazen kapağını bile açmadığı ama onsuz da bir yere gitmediği, eskimiş evrak çantası, Akay'ın köşeden salına salına döndü,

Kızılırmak Sinemasının önünden, Selanik'ten, Mülkiyeliler Lokalinin yanından yine salına salına, zihninde çizilmiş bir rotayı izleyip, yaz sonları alışkanlığıyla, aşağılara, Sakarya'daki dershaneye iniyor.

İyi ki, annesinin ısrarlarına boyun eğip de Birlik Mahallesine taşınmamıştı. Gözünü sevdiğim Tunalı'sı. Hem kendisi Avrupai bir küçük şehir hem şehrin her yerine bir adım. En azından Seyit Ali'nin gidip geldiği, takıldığı yerler için öyle. Arabayı ancak hafta sonları kullanmaya ihtiyaç duyuyor ancak. O da canı ister de şöyle şehir dışı, kırlık, yeşillik bir yere giderse. Bir de, yemeklerini özlediğinde annesine. Bir tek sonbahar günlerde işe yayan gidebiliyor ve bundan çok hoşlanıyor. Yoksa çekilir dert değil otobüsle dolmuşla uğraşmak. Kızılay'da otopark bulmaksa dünyanın en zor problemi. Yürüme gibisi var mı? Ama her zaman imkan olmuyor. Özellikle soğuk ve sıcaklarda. Öyle günlerde de, taksiler ne güne duruyor? Biraz da onlar kazansın değil mi efendim? Bak biz ne güzel kazanmışız, öğrencilerimiz en iyi yerleri tutturmuş bir öğrenciye puanının yüksekliğinden dolayı araba bile vermişiz. En büyük pankartla duyurmuşuz diğerlerinden farkımızı. Başkalarına n.. ( devamı )

SONBAHAR YAĞMURLARINDA BABAM...CİMCİMEDA..SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:44:01 +0300

SONBAHAR YAĞMURLARINDA BABAM...

En sevdiğin aydı sonbahar,saatlerce bıkmadan izlediğin yağmurlar sarmıstı yeryüzünü,gri renkli bulutlar sarmıstı gökyüzünü..Hep kızardım yaz duruken,ilk bahar dururken ne bu hayranlık sonbahar yağmurlarına diye..ve sen böyle bir günde doğduğun için hayran olduğunu söylüyordun sonbahar yağmurlarına..
Aramızda yolların,dağların,denizlerin olduğu cok uzaklarda uyandığım o gün perdelerimi acar acmaz sen geldin aklıma,sonbahar yağmurları süzülüyordu gökten yere..içimden keşke burda olsaydında görebilseydın dedim senden cok uzaklarda..senın yerine izlemek istedim ilk defa sonbahar yağmurlarını,bulutlar izin verinceye kadar mavi gökyüzüne..Kokuna o kadar muhtac kalmısken kaderime bir kere daha isyan ettiren ölüm haberin geldi telefonun diğer ucundan..
Yıkıldım baba..Acımasız olmamalıydı hayat bu kadar bana,tek dalımdın hayat denen bu ucurumda,özlediğim o kokuyu daha koklayamadan gitmemeliydın,kızım demenden,saclarıma ellerini sürmeden hakkını helal etiğini söylemeden gitmemeliydin baba.Sana sarılmaktı hayalim,bana sarılmandı baba..yıkıldım baba..hıckırıklarım hangi dağı yıkmaz artık..bağrım morardı vurmaktan,boğazım yırtıldı baba diye bağırmaktan,kollarımın dermanı kalmadı esyalarına sarılmaktan,yıkıldım baba..
Üstundeki toprakları kıskanıyorum,goremediğim tabutunu kıskanıyorum,sana toprak atan kürekleri kıskanıyorum baba,hepsi gordü de seni bi ben göremedim,bi ben yetişemedim ona yanıyorum baba..kefen sardı ben saramadım seni,sonbahar y.. ( devamı )

SUSKU....ASLI ŞAHİN...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:44:00 +0300

**************Susku..

Haylazlıklarımı sürüklüyorum ardım sıra
Uzun uzadıya sonbahar kollarım
Dudaklarımda Nü kadın utangaçlığı
Dizelerim bitpazarı

Vedasız akşam üstleri
İzbe kaldırımlarını söküyor göğsümde
İt sürülerine kapılıyor dillerim
Siillerimde, binlerce öfke

Bir kez daha düşüyorum susku ayrılığa
Bir kez daha tabutlar asıyorum yıldız diye saçlarıma
Bir kez daha yoklayıp azınlık gülüşlerimi
Üç kuruşa satıyorum kendimi yalnızlığa…

Adsız kahramanlarını vurup tek tek sevdaların
Binlerce şehit gömüyorum yüreğimin duvarlarına

Yalnızlık,
Bir tutam deniz yosununda..
Ben,
Tuzunda saklıyım suyun…

.. ( devamı )

EYLÜL ÜSTÜ AYRILIĞI...EMİNE DENİZ...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:45:00 +0300

...Eylül'üstü' Ayrılığı_______________İtiraf ediyorum

_______________Hala mucizelere inanıyorum

Yürüdüm… Bakmadım geriye, sadece yürüdüm kara gözlerin çakılı kaldı göğsümün sol çeperinde.Oysa ne çok istedim bağırasın adımı, bakasın gözlerime ben koşarken delicesine hesaplaşmaya kendimle.Diyesin ki sevdim …sevdim…sevdim…
…
Olmadı yar.Yakışmadı aşk bize.Mevsimini tamam etmiş ortancalar misali döküldük toprağa. Sokaklar geçti üstümüzden çıplak ayaklarıyla.Şarkılar söylediler doludizgin, güze inat …Ve yağmura tutundular.Saçlarına indiler gecenin.Taşıdılar tozlarımızı gizli bahçelerine.Döl olduk sevdalara.İflah olmaz gayrı AŞK…

Üşüdüm, geceye inat yıldızları düşürdüm avuçlarına. Dellendi yediveren güllerim..Ay paramparça… Denizdim oysa, bitmezdi suyum. Ki suyu suya kavuşturandı bedenim. Ve rüzgarım dağları okşardı senden önce.Kekikler yağardı gümüşten bedenime.Defneler selam dururdu saçlarıma.Ayazdan hüzne savrulan maviler tutunurdu bakışlarıma.

Titredim…Tenine değdi tenim,yandı gözlerim..Önce ellerini sevdim ellerimde,sonra yutkunuşların ve esrik sevişmelerin inledi bedenimde.Kokun sindi cümlelerime.Yaseminler ses verdi derinlerimde.Tattım sevgili.Seni,terini,kendimi.

Yüzüm yok…Artık bir yüzüm yok tutkuya dönük.
Ceplerim boş.Korktum gittim.Korktun çekildin…Sevgisiz cümlelerin vurdu bizi.Uçuruma atılm.. ( devamı )

ŞİİR İÇİNDE NOTALAR...ŞEYDA BOSTANCI...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:46:00 +0300

Şiir içinde notalar…

Notaların akışında
Tizler delirtici, pesler ürpertili
Tizler ürpertili, pesler delirtici
Basamakları çıkarken do re mi
Nefesler kesiliverir iniltili
Basamakları inerken do re mi
Nefesler kaçıverir temkinli
Arızalar içinde hayat bulur makamlar
Notalarla dolar eşsiz eserler
Ritimle söylendiğinde müzik gibi şiirler
Anlamlı sözlerde yaşar notalar
.. ( devamı )

MAHŞER...ÜLKÜ GÖKSU (SETH).. SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15 KAPAK

Thu, 25 Sep 2008 10:55:00 +0300



    MAHŞER...

      Gölgenin sureti silindi dünlerde
      Son şarjör boşaltıldı
      Geçmişin horozu inmemiş titrek kirpiklerine
      Tozlu paranoya gardını aldı yaştan yana
      Duvarın itelenmiş tarafında iniltilerle...
      Sorguların kör kuyusu ortak belleğin eteğinde
      Aydınlığın sahte dostluğuna
      Bağladı   tüm kahkahaları
      Günün dünyası aynayı örten kara tülün belleğinde…
      Bir yudum şarabın reflekssiz solungaçlarından
      İsteksiz çekti son nabzı derinlerine
     Çırpınışın bağımlılığı
      Kristal gölgelerin zoraki kırılganlığında..
      Kendi bedeninde gizledi simgeleri bilinmezliğe
      Bayağı ilkeler en derinine battı tüm zamanların
      Öznelliğin akına sardı son nefesi
      Son çığlığı yükled.. ( devamı )

ALTIN SUYU ÇİÇEĞİ DESTANI'NDAN SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:54:00 +0300

ALTIN SUYU ÇİÇEĞİ DESTANI'NDAN...

Bir mezara avuç avuç
Atılan toprak gibi gelen karanlık,
Bir mezara taşı gibi kapandı üstlerine.

Basık ve karanlık gökyüzü.
Bulutlar insanın içine çöreklenmiş sanki.
Yağmur didik didik ediyor onları.

Yağmur kadar kalabalıktılar.
Bir yağmur tanesi kadar yalnız ve ıslak.
Üç gündür yağmurun dövdüğü bu insanlar,
Düşe kalka yürüyorlardı.

Yataklarını,
Yorganlarını,
Kapkacaklarını attılar.
Bir ağırlık yapan canları kalmıştı üzerlerinde,
Onu da bıraksalar kurtulacaklardı.
Taşıyamıyorlardı.

Köylerinden beri,
Ürkek bir kuş gibi,
Onları takip eden açlık,
Üçüncü günün akşamı bir yırtıcıya döndü.

Yaprakları sapsız
Çiçeği sarı,
Koyun kıran bitkisine,
Tomurcukları pullarla örtülü alev ağaçlarına,
Otlara saldırdılar.
Elbiselerini yediler.
Bir kayayı öğütebilirdi açlıkları.

Işıklar içindeki,köylerin kenarlarından kıyısından geçiyorlardı.Bacaları tüten evlerden çıkan yemek kokularını,Rüzgar getirip,herkesin payına düşeni dağıtınca,
Açlığa doydular.

Ana,
Köydeki bir evin kapısına vardı.
Yumrukları hiç durmuyor,vuruyordu.
Bir kadın açtı kapıyı.
Ananın gözlerini görünce korktu.

Acının dövüp sertleştirdiği sesi,
Ekmek için kırıldı ananın.

-2-

Bir par&c.. ( devamı )

Dostoyevski ve Felsefe...DİREN YARDIMLI...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:51:00 +0300
Dostoyevski ve Felsefe...

Varoluşçuluk, nihilizm, ateizm, sosyalizm, hıristiyanlık, rasyonalizm ve idealizm... Tüm bu kavramları romanın, bir roman olarak doğasını bozmadan sorgulamayı başarmış belki de tek yazar. Yaygın kanı onu bir varoluşçu olarak göstermektir. Nietzsche kendisine hayrandı, Sartre da öyle. Ama diğer tarafta Dostoyevski sıkı bir Hegel okuruydu, Kant'ı sevmezdi ama dikkate alırdı. Jean Jacques Rousseau'dan hoşlanmaz ama etkisinden de bir türlü kurtulamadığını itiraf ederdi. Ve onun "varoluşçuluğunu" çürütecek belki de en önemli satırlar, antikahramanın ilk kez kullanıldığı ve Varoluşçuların kutsal kitabı sayılabilecek Yeraltından Notlar'ın başına iliştirdiği kendi notuydu: "Kahramanın görüşleri yazarın görüşlerini yansıtmak zorunda değildir." Suç ve Ceza da bir insanın varoluşçu "kaygı ve endişeler"den idealizm ve romantizme yükselişini gösteren bir hikaye değil mi? Budala'da ise "iyi insanın bu dünyada çekeceği acıları" göstererek yine "insan trajedisi"ni konu alıyor ve varoluşçuluğa göz kırpıyordu. Ama burada da kahramanın katışıksız iyiliği ve inançlılığı varoluşçuluğun ve nihilizmin karşısına dikilmiş bir kale değil miydi? Ecinniler (ya da Cinler) bize sosyalizm ve nihilizm arasındaki gizli bağı hatırlatır ve yeri geldiğinde onunla apaçık dalga geçer. Tuhaf Bir Adamın Düşü .. ( devamı )

DRAMA...HULUSİ GEÇGEL..SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:49:00 +0300

DRAMA.....

Latince bir sözcük olan “drama”, Türkçe Sözlük’te “dram” karşılığında kullanılmaktadır. “Dram”ın karşılığı ise; sahnede oynanmak için yazılmış oyun; acıklı, üzüntülü olayları, bazen güldürücü yönlerini de katarak konu alan sahne oyunu türü; tiyatro edebiyatıdır.
Drama çocukların psikolojik, sosyal, duygusal ve zihinsel gelişimine destek olarak onların okula daha kolay uyum sağlamalarına ve öğrenme becerileri geliştirmelerine yardım edebilmektedir (O’Hanley, 1974). Drama, rol alma ve problem çözme yolu ile öğrenmeyi sağlamaktadır. Drama süreci benlik farkındalığı, iletişim becerileri, konsantrasyon ve grup iletişimini içermektedir (Smith ve Harring, 1994).
Drama, insanın tasarımlarını eyleme dönüştürebildiği bir yoldur. Drama tanım olarak, kendi içerisinde sosyalleşmeyi barındırmaktadır. Çeşitli etkinliklerin özelliğine göre tartışan, konuşan, olayları yaşayan, gözleyen ve yaratan çocuk sosyal iletişiminin temellerini sağlamlaştırır (Gönen ve Dalkılıç, 1999).
Benlik; bir kimsenin öz varlığı, kişiliği, onu kendisi yapan şey, kendilik, şahsiyet anlamına gelmektedir. Benlik kavramı en geniş anlamıyla, “bireyin kendisi hakkındaki algıları” olarak kabul edilebilir. Bu kavramını etkileyen etmenlerin başında etiketlenme, aile, sosyal etkileşimler, yaş, cinsiyet, akademik başarı, sosyo-ekonomik düzey ve bedensel farklılıklar gelmektedir.
Bir grubun üyesi olmak çocuğun en önemli gereksinimlerinden biridir. Arkadaş tarafından aranılıp b.. ( devamı )

KUANTUM FELSEFESİ VE MUTLULUK...CENGİZ ÖZDER ...SAVAŞ EZGİ YIL:2 SAYI:15

Thu, 25 Sep 2008 10:50:00 +0300

Kırık kalemimin gözyaşlarıyla ıslandı yalnızlık şatomun duvarları. Kanayan yüreğimin kan kırmızısı ateşini giyerken yitik düşlerimin silueti; kanadı kırılmış bir kuşun resmini çizdi aşk aynasına Leonardo Da Vinci ruhum. Uzakları yakın et; gel artık!

Sensizliğin dayanılmaz karanlığında müebbet aşka mahkûm olmuş çilekeş kalbim sevda şarkılarının notalarını hücresinin duvarına yazdı, kanayan parmaklarıyla. Feryadı yükselirken mutsuzluktan şikâyet eden bestekâr gönlümün, umut sokağında yankılandı seni çağıran türkülerimin hazin nağmeleri. Uzakları yakın et; gel artık!

Yediği kurşunlardan paramparça olurken düşler atölyemin pencereleri, kırık camları süpüren bir çöpçünün ezikliğindeki çocukluğum saklambaç oynadı sonsuza dek prens ve prenses kahramanlarıyla. Uzakları yakın et; gel artık!

Zamanın ırak yalnızlığındaki ruhlar bulvarındayım. Hasret türküleri besteleyen kalbimin çığlıkları yankılanıyor çıkmaz sokakların kuytuluklarında. Unutulmuş şarkılar hatırına uzakları yakın et; gel artık!

Kuantum fiziğinin olağanüstülüğünü işittiyseniz,ünlü fizikçilerin bunun paralelinde yarattıkları kuantum felsefesi de eğer isterseniz size mutluluğun formüllerini verecek!

Değerli dostlar ve okuyucular çoktandır Kuantum Felsefesi'ni ne zaman kitap haline getireceğimi soruyorlardı.
İşte bu destekle sonunda kitabımı bitirdim ve Okyanus yayınlarından KUANTUM FELSEFESİ VE MUTLULUK adıyla yayınlandı.
Artık kitapçılardan veya internet üzerinden tedarik edilebilirsiniz.
Zamanlama açısından üst üste gelmesine rağmen(piyasada çok satan sırlarla ilgili bazı kitaplarla!) bu kitap özgündür.
O mecradaki diğerlerinden bağımsızdır, kişisel tecrübelerle harmanlanmıştır.
Diğerleri gibi sırlardan falan bahis açmaz, tamamen bilimsel çizgidedir.
Kitabımı övdüğüm için bağışlayın ama bu kitabı seveceksiniz!

MANİFESTO

Bu belge ile, resmi olarak yetişkinlikten istifa ettiğimi bildiririm.!

Tekrar 8 yaşın tüm sorumluluklarını(!) kabul etmeye hazırım.
Tekrar, yağmur sonrası çamurlu sularda tahta parçası yüzdürmek, kayalarda yürümek istiyorum.
Çikolatanın paradan daha iyi olduğunu çünkü daha tatlı ve yenilebilir olduğunu düşünmek istiyorum.
Sıcak bir yaz gününde bir meşe ağacının gölgesinde oturup, arkadaşlarımla oynamak istiyorum.
Hayatın daha basit olduğu o zamana dönmek.. ( devamı )

Kültür Sanat ve Edebiyat dergisi

BİR ŞİZOFREN'İN GÜNLÜĞÜNDEN KANAYANLAR...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI 15

ŞİZOFRENİ...EZEL GÜREL...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Şizofreni....

ŞİZOFRENİK BOZUKLUKLAR...PROF.NEVZAT YÜKSEL...BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

ŞİZOFREN BOZUKLUKLAR...DR.OSMAN KAUR BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

BAYAN ŞİZOFREN...DUYGU ÖZBEK...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

KIRIK AYNALAR..MÜNİRE DANİŞ....SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

UNUTULAN YENİÇERİ...SUNAY AKIN...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Uzakları Yakın Et, Gel Artık!....BİLGE TANYUKUK..SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

KANADI KIRIK TURNA...NURİ CAN...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

ÜŞÜYEN BİR SONBAHAR DEFTERİMDE SARI...KORAY FEYİZ....SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

ÜŞÜYEN BİR SONBAHAR DEFTERİMDE SARI

SONBAHARDA KÖREBE...GÜVEN TUNÇ...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

SONBAHAR YAĞMURLARINDA BABAM...CİMCİMEDA..SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

SUSKU....ASLI ŞAHİN...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

EYLÜL ÜSTÜ AYRILIĞI...EMİNE DENİZ...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

ŞİİR İÇİNDE NOTALAR...ŞEYDA BOSTANCI...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

MAHŞER...ÜLKÜ GÖKSU (SETH).. SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15 KAPAK

ALTIN SUYU ÇİÇEĞİ DESTANI'NDAN SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

Dostoyevski ve Felsefe...DİREN YARDIMLI...SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

DRAMA...HULUSİ GEÇGEL..SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:15

KUANTUM FELSEFESİ VE MUTLULUK...CENGİZ ÖZDER ...SAVAŞ EZGİ YIL:2 SAYI:15