8/10/2007 - ÖYLEYSE DOĞUYA GİDİYORUZ..Serkan Işın

 ÖYLEYSE DOĞUYA GİDİYORUZ"*

gidecek başka hiçbir yer yokmuş gibi gideriz
bir çınar gölgesine gider gibi
ince bir selvi ile değiştiririz geçip yaktığımız köprüleri
çocukluklarımızın servileri, akasyaları
çitlembik tomarları sürünüp peşimizden sabah akşam
tebeşirle çizilmiş kale çizgilerini sileriz
hür çimenlerle gideriz


ovaya girişimiz şuradan olabilir belki
buradan ya da oradan
eninde sonunda gireriz, davetsizliğimiz
işte şu ağaç, şu kerpiç, şu tezek kokusu

dilimize yerleşmiş dilleri keser belki şu
bozkır, peltek bıraksa da çoğu kez
dişlerimiz kanar, ayrılırken damağımız
eski seslerinden ve hayvanlara bakar
susarız: anadilimiz

bir zar atımına koşan ehlimiz gibi gideriz
safça, kurnazca, silik ya da dimdik ayakta
olmamışsa bir gül bulunabilir Zaman için
gidilecek yerleri yaratmaya gideriz

ne çobandı atam, ne gamdı, ne suvan
parmak kıran gergeflere berrak gökyüzleri
işlemeye gideriz
ve kıyameti beklemeye en çok

çünkü kıyamet oralarda doğar
güneştir o eğer gün yaşanacaksa
çöl sokaklarına alışır ayaklarımız
kumdan binalar inşa etmenin tekniğine

atlas yorganlarda kadırgalar çatlatırız
yelkenlere bayrak asmamanın şehveti
ellerini, dudaklarını çatlatır
ve gece; ay altında uçuşur saçlarına
yıldız yıldız tebliğ: yaşayacaksın!

not bile etmeyiz, çünkü sen oysan
o benimdir de, benimken senin olman gibi






öyleyse doğuya gidiyoruz
seraplarınla tanışmanın kanlı canlı coğrafyasına
doğurmaya, dar olmayan sokaklara, ilk gençliğinin
mesellerine, mesellerin ilk gençliğine

pimi çekilmiş içi boş bir masala
barut ve gövde olmaya, kıyametse bu
çelik elektrik direkleri karşısında
güneşi fidye gibi tutmaya

kendi kaybolurken ufku yaratan bu kent
gövdeni tutsaklığında sever,
her bedende büyük indirim
kaldırımlarda küçük bedenler
alışverişe gider

kenti yitip giderken ufka göz diken ben
tutsaklığında gövdeni vitrinlere serer

geriye kalanları benlerden toplarız


öyleyse doğuya gidiyoruz.














*v2000 için (v2000 bir pulman'dır).