|
Kimsesizdi ama Gerçekti...
|
Alışverişti, özeli yoktu sıradandı üstelik,yani anlayacağınız aklımdaki tek şey siyah hırkadaydı.Bilemezdim ki hayatımdaki tüm siyahların maviye akıp gideceğini...
|
 Alışverişti, özeli yoktu sıradandı üstelik,yani anlayacağınız aklımdaki tek şey siyah hırkadaydı.Bilemezdim ki hayatımdaki tüm siyahların maviye akıp gideceğini...
Yanımdaki satış elamanı kızcağız,hırkanın başka renklerinin de olduğunu söyleyip dursa da ben ’İlle de’ siyah diyordum.Onun ısrarı inadımın önüne geçemedi.Siyah hırkayı aldım ve işte kasanın önündeyim.’Başka bir ihtiyacınız var mı?’ diye sorduğu an ilk kez ona baktım,Ve hayatımın siyahtan dönen ilk mavisi beni kabalaştırmış ve teşekkür dahi edemeden öylece bakakalmıştım .O dört saniyelik fotoğraf, kendi evladımı doğduğu gün kucağıma alıp, gözleriyle buluştuğum anda oluşan ılık bir sızı gibiydi..Yitti ve gittim..
İş toplantım için İstanbul’a gideceğim gün,telefonum çaldı..Alışveriş yaptığım mağazada kredi kartımı unutmuşum,haber veren sesin titrekliği ve önemseyen heyecanını hissettim.Kartı bana nasıl ulaştıracağını soruyordu.Bu kez teşekkür ettim ve uğrayıp alacağımı söyledim,gittim...
İri mavi gözler ışıl ışıl karşıladı beni,uzun süre bakamadım gözlerine esiri olabilirdim :).Zarf içindeki kartımı alıp mavi gözlere veda ettim.İş toplantım bitmiş Ankara ya dönmek üzere arabama binmiştim.Zarfı açtım kartımla birlikte küçük bir kağıda yazılmış notla karşılaştım notta ’ne kadar doğru bilmiyorum ama ille de hayatınızda olmak istiyorum’ yazıyordu.Mavi gözler dile gelmişti ama kaçmalıydım,bir düzenim vardı ve evliydim...Kağıdı attım.Günler sonra telefonum çaldı arayan, dile gelmiş mavi gözün itiraf dolu sesiydi’ lütfen görüşelim ilk ve son olsun ama size anlatacaklarım var beni dinlemelisiniz ‘dedi.Önce sessizce dinledim şaşkındım ve akıp gideceğim denizin dalgalarında boğulmak istemiyordum.Ben ki nasılda dingin bir hayat yaşardım böyle bir heyecan için yaşım çoktan geçmişti.Ses gittikçe yalvaran bir tona kendini teslim ediyordu onunla görüşeceğimi ama onun hayatında olamayacağımı belirttim ve buluşma saatinde anlaştık.Akşam üstü onu iş yerinin arka sokağından aldım arabaya bindiğinde rahattı ve mutluydu.’Seni dinliyorum’ dedim,o kadar güzeldi ki yüzüne bakmamak için direniyordum.’Bakın sizden çok etkilendim,hayatımda olmanızı istiyorum ama sanmayın ki karşılık bekliyorum ben sizi kendi kendimle yaşayacağım,ortak bir yaşam paylaşma isteğimde yok biliyorum ki evlisiniz düzeniniz var ve asla bozmak niyetinde değilim,sizden ricam çok ağırlaşırsa bu aşk sancım arada bir sesinizi duymak için aradığımda bana bir yabancıymışım gibi davranmayın,kaldı ki sizi rahatsız etmeyeceğim rahat olun ayda bir kere belki ararım’ dedi.Bir insanın hayatında olup beni yanında istememesi ve bu sevdayı kendi kendine yaşaması nasıl bir şeydir diye düşündüm.İlginç bir inanmışlıktı garipsedim ve onu evine bıraktım..Yoğun bir iş hayatım, sorumlu olduğum yüzlerce iş görenim ve bir ailem vardı.Aylar geçmişti mavi gözlerle buluşalı ve bir kez olsun aramamıştı beni , oysa aramayacağını söylemişti, sanırım ayda bir belki ararım, deyişi beynimde yer etmişti:). Merak ettim ve ben aradım son derece keyifli tondaydı sesi ’nasılsın iyi misin?’diye sorduğumda ‘çok iyiyim seninle Zerrin Özer’ in şarkısını söylüyorduk ’dedi!! Delirmiş olduğunu düşündüm o kadar şaşırmıştım ki söyleyecek bir kelime bulamadım ,kendine iyi bak deyip kapattım telefonu.Düşündüm delimi acaba yoksa cidden dediği gibi bensiz ama benimle bir aşk mı yaşıyor diye..Sonra sık sık aklıma gelmeye başladı kimi zaman gözleri, kimi zaman güzelliği,kimi zaman söyledikleri derken her an onu düşünmeye başlamıştım.Bir insan, benden uzak ama benimle aşk yaşıyordu hayatında vardım ama maddesel varlığım yoktu kıskandım kendimi kendimden:)
Bir gün artık dayanamayıp dingin giden hayatımı da sorumluluklarımı da bir kenara bırakıp onu aradım görüşmek istediğimi söyledim.Yine çok rahattı olur dedi buluştuk..Artık gözlerine dalıp giderken korkmuyordum deli olmadığını da biliyordum benimleyken çok mutluydu ve artık ben de mutluydum.Seviyordum onu kıskanmıyordum da kendimi..Aylarca bir masal yaşadık, buluşma saatlerinde işte olması gerekiyordu ve bana zaman ayıramadığını söyleyerek , işinden ayrılmıştı..42 yaşındaki bir adam için inanılmaz bir heyecan fırtınasının içindeydim ve tüm yollarım ona akıyordu,oysa henüz 24 ünde gencecik bir kızdı.Hayalleri umutları bambaşka olması gerekirken evli bir adamla nereye kadar sürerdi bu macera..O itiraz etmeyip sessiz kaldıkça ben kahroluyordum.Çok güzeldi gencecikti bencilliğimden utanıp bir gün ‘yapma bunu kendine sevdam,sana hiçbir şey veremem,kıyamam sana unutmalısın beni ‘dedim. Onsuzluk dokunsa da bana gerçeklere dönmek gerekiyordu.Mis gibi delikanlılar vardı çevresinde hakkettiği yaşamı onlarla paylaşmalıydı..’Peki git seni seviyorum Allah’a emanet ol ‘dedi ve bir daha asla görüşmedik..Onun mavisi hayatımdan gittiği günden sonra maviyi bir ayrı severim.Ayrıldıktan bir süre sonra hastalandım işimden uzak kaldım ve zaman tanıdım kendime, şimdi sağlığım düzeldi ve eşime evime döndüm..Olması gereken bu idi..Umarım GÜZELLER GÜZELİ MAVİ
; Mutlusundur,iyisindir..Ve o güzel yüreğini doğru biriyle paylaşıyorsundur.Kimsesizdi ama gerçekti !
Not: BU YAZIMI BİR DOSTUMA ARMAĞAN ETTİM BİLE.
|
