Kendime Yolculuğum

merhabanın saklı kalan belirsizliğinde

içimin düğümsü soluğu, haykırır susmayan nehire

döker harflerini kozasından sözcüklerim

gölgeleri saklar, güneşe uyanır

gökyüzüne kavuştuğu anda

içime çekilen uzak bakış avuçlarımdan sızar 

sessiz bir sözleşme imzalar

yalın bir mucizenin kapısındaki

kaçak yolcuyla

aynanın öte yanındaki gizin rüzgârı, nefes verince

kendime yolculuğumum köstekli saatiyle konuşur

-eski zamanın rengi yitiyor-

uzak ışıkların duy çığlığını

bir göz kırpımına sığan kâinatın çıplaklığını gör!!!...

zerre zerre dağıl

zerre zerre birleş

zerre zerre çoğal

hiçliğin kapısındaki ben'le