9/2/2008 - BENİ EL YORDAMIYLA SEV...NURDAN SAYDAM

BENİ EL YORDAMIYLA SEV...

İllüzyon olsun.


Bir yığın yaşamışlığım var.Biraz doydum derken çokça doyumsuzluklarım oldu, bir an sevindim dedim çokça hüzünlerim oldu.

Ve kadın başını öne eğdi , anlatmaya başladı.

Hesapsız günlerimde kitapsız kalmadım okudum ama ikisini hep karıştırdım ! Tıpkı beni hesapsız kitapsız yargılayan insanlar gibi.
Kabuğum beynimdi bir açıp bir kapadım.Açtıkça hırpalayanlar oldu kapattım.
Kollarım dallarımdı verdikçe budayanlar çok oldu! Geri aldım.
Sözlerim ikramiyelerdendi kazananlar da çok oldu. Söylemeyi bıraktım.
Gözlerim güneşi doğururdu batışını gören olmadı kendime batırdım.
Ellerim öyle uzanırdı ki her ikisinde de melekler dans ederdi onları öldürdüm.
Başımda ki tacım anlayışımdı her gelen bir taşını aldı çıkartıp attım.
İsmim ışık demekti o kadar devasa aydınlattım ki sonunda karanlıkta kaldım !
Yüreğim çiçek açan menekşeler gibiydi susuz bırakıldı , kuruttum.
Ama
Bir ben var ki içimde!
Bir yeniden doğuşunu bekleyen BEN!

Beni el yordamıyla sev !

YEŞİL DERİN SEVDA...

Ne yaşımı ne yaşamımı ne de yaşamımdaki yaşanmışlıklarımı düşünmek istiyorum dedi kadın usulca çiçekli battaniyesinin altına sokularak.
Bir akşamüstü yeşil gözlerden gelen büyülü fırtınaya kapılmış inanç yitimini yaşarken o yeşilin esiri olmuştu.Dalgalı siyah saçları , uzun boyu , sevgi döken dili vardı adamın. Birde anlamı derinliklerde gizleyemeyen yeşil gözleri.Kendinden bahsediyordu adam bir şeyleri ispat edercesine canhıraş. Sürekli kendini anlatıyordu adam yan gözle çekingen ama şevkatle bakarken kadına. Kelimeler sevda sözlerinde uzun uzun takılı kaldıkça kadın, görüntüsü tatmınsizlik veren adama istem dışı bir cümleyle karşılık verdi. " Sevgilin olabilirmiyim? "
Öyle irkildi ki adam dönüp kadına baktığında başını sallarken mağrurca ama inançsız " Bunu istiyordum, bunu istiyorum! " mesajını vermek için çırpındı. Bir müzik vardı fonda, adam aniden kadına " dans edelim" dedi. Saniyeler sadece saniyeler sonra birbirlerinin kollarında göz gözeydiler , suskunluklarıyla.
Kadın başını adamın göğsune dayamış, anlamını çözemediği duygu şimşeklerinin çakmasını hissediyordu. Gözlerdeki ışık öylesine serin öylesine berrak ve öyle içtendi ki. Her ikisi de yaşamlarındaki güvensizliklerini adımlarıyla geride bırakmanın inancı içindeydi. Her ikisinin dudaklarından aynı anda ve aynı duygularla " SENİ SEVİYORUM AŞK! " cümlesi uyumla çıktı. Ve her ikisi de kadehsiz sarhoş olmuşlardı.
Kadın cinselliğin sevgiyle asilleştiği inancını yitirmemiş ve içindeki korkuya sarılmıştı aniden. Ya bu yeşil ve derin ve de beni içimden etkileyen adamın talebi sadece buysa diyerek aniden hüzünlendi. Mevcut tüm negatif düşüncelerini , adam aynı şekilde yaşamaktaydı oysa. Başladıkları sevda yolunda el ele tutuştukları andan itibaren telaşlı yanlış düşüncelerini de gözleriyle yok ettiler.
Öylesi beklenen bir sevgi seline kapılmışlardı ki dünyaları sadece ikiyle sınırlanmıştı. Masum heyecanlar gerçek sevgiyle yeşeriyordu ve kadın güveni benliğine aldıkça adamın kadını olmanın hasretini yaşıyordu. Sahiplenen ve sahiplenmeyi bilen bu adamın sevgi seliyle yaşanan sevişmelerinde mutluluğu bir kez daha yaşadı ve yaşattı kadın.
Soruları bir yana bıraktı, izlenmenin devasa sevincini yaşadı sadece siyah saçlı güzel kadın. Kadınım, hanımım, eşim, yoldaşım, prensesim, kanım, vazgeçemediğim diyen adamın her bir kelimesinde kendi iç bedenini görüyor, coştukça coşuyordu. Sorumlu olmak bu işte, mesuliyetli olmak bu işte, sadakatle sakinlik bu dedi kadın ve iki yüreğin çığ gibi büyüyen sevdasını, yaşamın şans oyunu olarak benliğine çekti. İlk kez kazanmıştı.
Günleri de, ayları da, saatleri de saymayı bırakmışlardı. Özlenen özlerinden istedikleri sevgiyi hırçın olmaksızın yaşıyorlardı.
Bir tanrı bir de kendileri vardı dünyada.Birde yüreklerindeki sevimli şımarık çocuksu ama erdemli sevgileri. Sabah sucuklu yumurtalı kahvaltıları, el ele film izlemeleri, delice sevişmeleri ve her saniyesi aşk kokan sevgi sözcükleri..Yanyana olmalarına rağmen hala birbirlerine hasretlik çekmeleri...
Bir akşamüstü yeşil gözlü derin bakan adam kayboldu .
Karanlık bir köşenin karanlık bir çukurunda kadınına bakan o yeşil gözleriyle...
Kadın sıkı sıkı sarıldı battaniyesine ve devam etti yeşil gözlü sevdasıyla yaşamaya, orada kala kaldı.