|
''BELKİ BİR GÜN''...
Demiştim ya..
aşkın gözü kördür..
şimdi firaridir sevdalar dağ başlarında..
bin ses olsam dağlara..
bin kurşun olur yankılar vadilerimi..
göz açıp kapamak haddine değil kırlangıcın..
kelebeğin dans etmesi ateş etrafında..
kuzgunlar leşe dolanır gün boyu..
nalsız atlardır zamanın kadrini belleten..
her doğma kendi karanlığında uç vermiş..
her yanlış.. yanlışı aşılamış zamana..
ondandır tadı tuzu yok meyvelerin..
sevgisizlik amansız yangınları başlatmış..
söndürülmemiş amazon yangınları..
kül yığıntılarıdır meydan okuyan zamana..
umutlar hoşaf kalesi'inde mahkum..
bir ipliği çekilse..
bin yaması dökülüyor körpe baharın..
artık hiç bir ömür kalıcı değil..
mecnun'un aşkına benzemiyor hiçbir aşk..
ferhat kendi dağında çile çekiyor..
körükler kaldırılmış demirci ocaklarından..
herkes kendi ateşini kendisi körüklüyor..
bir çiğ tanesi istiyorum zamandan..
anılarım tutuşuyor..
geleceğim tehdidi altında amansız yangının..
gözlerimdeki sevginin mecali kalmadı..
yüreğim çoktan patlamış bir yanardağ..
şimdi körpe bedenleri korkutuyor lavlarım..
hangi yanlış öğretiyi öğretti bize zaman..
hiçbir tılsım durduramadı yangını..
alnımızın şah damarında bir ateş tufanı..
oysa biz..
sevdalardan bekledik tufan koparmasını..
yanardağların asaletine bıraktık genç ömrümüzü..
ey yolcu! hangi ateştir yüreğindeki?..
hangi yangının külleridir bedenimizi sarartan?..
üfürsen tutuşacak şattülarap..
ramses hala asaletini koruyor..
bir kül tufanı kopmuş etrafımızda..
zaman acımasız bir yangını başlatmış..
taş kalmamış taş üstünde..
biz hangi günahı işledik..
bütün zamanların ateşi kavurdu bizi..
her 'yol' suçsuzluğunu kanıtlamış zamana..
her yolun ağzı harami tuzağı..
bahar uç vermemiş korkudan..
ateş sarmış yemyeşil haritaları..
ey yolcu! tutuşan yüreğini vur dağlara..
belki bir gün söner ateşin......
19/05/2004
''bilmedin''
Zamanlar...
Güneş ekilip, yıldız biçilen zamanlardı.
Hatırlıyorum...
Ya önce sen vardın yürek olarak içimde,
Ya da aşk vardı önce,
Gelip içimde kestiğin..
Hatırlamıyorum...
Ben imkansıza dudak bükerdim,
Sense halime gülerdin...
Olsun!
O günlerde ben,
Biraz mutlu biraz umutlu,
Biraz içliydim,
Doğrusu en çok da..
Kelebeklerin kanadına işlediğin,
Aşkından dertliydim...
Ama o zamanlar,
Güneş ekilip yıldız biçilen zamanlardı..
Aşk dediğin belki de,
Geceye veda etmeyen bir ay'dı...
Türküler saklardın derinlerinde,
Sazından kaçak...
Bilmezdin...
Ben görürdüm duyardım da,
Sen bir kez olsun söylemezdin..
Korkularını zaten,
Kimselere vermezdin...
Ve böylece...
Sen yağmura,
Yağmur benim gözlerime hasret..
Yaşardık...
Heyhat!
Hep ama hep,
O imkansıza takıldın da sen..
Ve belki de bu yüzden..
Aşk gelip bizi sarsınca yüreklerimizden:
Ben ağlardım gözlerim gülerdi...
Sen gülerdin gözlerin susardı...
Şimdi ben,
O zamanların renklerini unuttum..
Belki mavi, belki sarı, belki aktı...
Hatırladığım tek şey,
Güneşle yıldız arkadaştı...
Bilenler bilirdi..
Çok sevmiştik biz..
Çok!......
Ben gönlümden,
Sen dilinden...
Ben unutsam da şimdi,
Sen hatırlarsın...
Sesinde ufacık bir hüzün olsa,
Ya da acıtan bir özlem gözlerinde,
Bembeyaz gecelerinde gelirdim sana bu şehrin...
Gelirdim... Gönlümden...
Ve sen,
''Hoş geldin" derdin
Dilinden....
Kocaman bir çocuktum o zamanlar,
Belli!
Dil nedir, gönül ne?
Anlamını bildiğim,
Şüpheli!
Şimdi söyle bana!
Kaldıysa geriye ne kaldı?
Tek tarafı hesaplı bir sevda,
Niyeti bozuk bir dava,
Bir de...
Sadece dağlara caka satan bir sema...
Ama ben bunların hepsini sevdim..
Şaşacak bir şey yok!
Dedim ya... Ben,
Güneş ekilip yıldız biçilen zamanlardan geldim...
Sonraları,
Belki de hiç gülmedim...
Ve sen,
Kelebeklerin ömrünün üç gün olduğunu,
Hiç bilmedin!
26/05/2004
|
