8/10/2007 - ALTIN SUYU ÇİÇEĞİ...Savaş Ezgi YIL:1 SAYI:6 EKİM 2007

BİLİNÇ IŞIĞI               Altın suyu çiçeği destanından.1.     BOZKIR... Bozkır da Yetişen tek şey rüzgardı. Onlar yüzyıllardır Nal seslerini ekerlerdi Bozkıra Bir ceplerinde tütün Bir ceplerinde soğan Koyunların da kefenleri Tuz taşında ekin biçerlerdi. Bir kirve olmak için atlarından inerlerdi Birde sevdiklerini kaçırmak için... CAN GÖVDEYE MÜLK DEĞİLDİ DAĞLARDA...1. Diyarbakır havzasından geçen Torosların bıraktığı dağlar Sıkıntıdan patlar. Patlar patlamaz açılan dağların arasından, Yanardağ akıntılarıyla karılmış kayalara İki su düşer. Biri Master  ve Sarı Meşe dağları arasından diğeri Bırklin mağarasından çığlıksız doğar. Kılcal damar nazında Dağlar arasında dolaşan incecik sular Kar sularını içer. Ele avuca sığmayan sulara Zincir vursan eğlenmez. Dolucan mevkiinde birbirine sarılan iki su Sevinçten kalka kalka yürür. Sular o kadar hızlıdır ki ok anlamına gelen Dicle adı verilir. Dut dibi dağı'na aynı hızla gelen Dicle dağıtır kendini Köylüler incecik teller alıp Dicleden Yırtıklarını dikerler toprağın... Kendini dağıtan Dicle,dağlarda demlenmiş Beş tane çayı üst üste içerek kendini toplayınca, Bir tespih ipi gibi uzanır. Sıradağlar tespih tanesi Sabırla çekenlerin doruklarını aştığı. Doruklar Sistir, dumandır, buzuldur. Rüzgar dokunsa yırtılır. Keskin sivridir laciverdi kayaları. Kurşunun soluğu yetmez tırmanmaya Mavi erguvan doruğuna...Ağızdan dışarı adım atmaz kelimeler. Harfleri kar tutar. Baharın geçilmez nazından Dağların. Kendiliğinden can tutmuş ağaçlarda, Koşan tomurcuklar damla damla patlar. Renkleri ışıl ışıl Hafif mavi bir alevi Andıran çiçekleri Rüzgar söndüremez.         2. Doruklarında ki buzul yataklarının dokunsan incinen mavisi atlıyı atından indirir ve atından atlayan bir atlı,başını toprağa dayadı.Ayak seslerini dinledi.Karanlığın burnunun ucu gözüktü. İşte alacakaranlık, Hasreti kıldan ince, Sevdası atomdan ağır. Bir Dicle fidanı oturmuş Dağların boranına Gözleri tenhalaşmış dalgın, Gözleri yüreğinin ardına düşmüş Yani sevdası başında... Sırtını dayamış iki Ardıç'a.Buralı değillerdi bu ardıçlar.Çünkü onlardan başkası yoktu.Bir kuş gagasından mı düşmüşlerdi yoksa tırmanamamış dağları da diğer ağaçlar onları kaderlerine mi bırakıp gitmişti.Gece boyu at sürmekten yorgun düşmüş atlı,daldı uykuya. Güneş ışığı Ardıçlarda dal değiştirirken Düştü üstüne Sıçrayıp eline tüfeği aldı telaşlı. Can gövdeye mülk değildi dağlarda. Durup dinledi Tehlike yoktu şimdilik. Sanki kilimini cehenneme yaymıştı.Mendilini çıkarttı.Dört köşesine düğüm atıp,suda ıslatmaya gitti.Her yeri basan güneş,birazdan yakaladığı adamı yakardı. Suda kayarak İncelip süzülen Pulları elvan ebruli Bir alabalıktan dökülen mavi parıltılara Takıldı gözü... Açlığı tepeden tırnağa kuşattı onu. Biraz ilerde Üç bantlı, Turuncu göğüslü Güneş kuşunu gördü. İnce dişli akarsuyun kumunda Böcek arıyordu....        bilincisigi mynet.com

2007-10-24 12:00:59 - merhaba

2007-10-13 17:41:21 - savaş ezgiye açık mektup