29/4/2008 - 3/5/2008 - BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:13 SAVAŞ EZGİ MAYIS:2008 SAY

ALİ RIZA ERDOĞAN

                                            YALNIZLIK...

         Günümüz  insanının yaşadığı yalnızlığın hem süresi artmakta hemde daha yaygın olarak bu duygu yaşanmaktadır. İnsan bir yandan bilimde teknolojide gelişirken bir yandan da dünyada kendisini yalnızlaştırmaktadır. Yaşam biçimi ve değerlerin hızla değişmesi insanların alışkanlıklarını ve davranışlarını etkilemektedir. İnsan sürekli yeniliklere uyum sağlama peşinde koşarken kendi iç dünyasıyla uyumsuzlaşmaktadır.  Her şey çok hızlı değişiyor ve hızlı tüketiliyor. İnsan bir şeye uyum sağlamaya başlamışken çoktan başka bir şey moda olmakta ve kişilerin uyum sağladığı şey eskimektedir. Yaşanmadan eskitilen bu şeylerin içinde arkadaşlıklar, aşklar, dostluklar ve bir çok ilişki yer almaktadır.

            Aslında insanlar bu hızla değişen şeylere uyum sağlamıyorlar fakat sağlamış gibi görünüyorlar. Malum devir imaj devri. İmaja zarar gelmesin ama iç dünyaya gelsin anlayışı ile insanlar zamanla iç dünyalarından kopmakta ve yalnızlaşmaktadırlar.

            Hayal kırıklıklarını fazla yaşayan insanlar ve tutundukları önemli alanlar elinden alınan insanlar yalnızlığı yoğun yaşarlar.  Bu insanların yaşamdaki beklentileri ve diğer insanlardaki beklentileri ortadan kalkmakta ve yoğun bir duygusal yalnızlık yaşamaktadırlar. Bazen bu yalnızlığa depresyon eşlik etmekte ve kişi sosyal hayattan kendisini izole etmekte ve içine kapanmaktadır.           

            Yoğun faaliyetler içinde olan kalabalıklar içinde olan insanlarda bazen içsel yalnızlık yaşamaktadırlar. Bazende bu içsel yalnızlıkla yüzleşmemek içinde sürekli faaliyet içindedirler. Uzun süre yalnızlık yaşayan insanların çevreye ve kendisine karşı güven kaybı olmakta ve bu güven kaybının artması ve uzaması ise hayattaki etkinliğini sekteye uğratmaktadır. Bu zamanla yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. 

            Bazen insanlar yalnızlığı tercih edebilirler. Hatta yalnızlık yaşamaya insanların ihtiyacı olabilir. Burada bahsettiğimiz tek başına kalmak değildir.   Yalnızlığı yaşamak yaratıcı güdülerin harekete geçmesi için uygun zemin hazırlayabilir. Bazı sanatçılar, düşünürler, bilim adamları yalnızlığı tercih edebilirler.

            Yalnızlık bazen kişinin hayatını sorgulaması, düzenlemesi ve yeniden organize etmesi için bir fırsatta oluşturabilir. Kişi bir çok şey konusunda farkındalıklar kazanabilir yada kör noktalarını keşfedebilir. Sosyal olarak yalnız kalan insanlarda yalnızlığı yaşamıyor olabilirler. Kişinin etrafında kimse yoktur, kişi tek başınadır ama zengin bir içsel devinimi  vardır ve etrafı arkadaşlarla dolu birisi kadar yalnız değildir.

Evliliklerde bazen iki kişilik yalnızlıklar yaşanıyor. Kişiler yanyana koyun koyunadır ama içsel olarak yalnızdırlar. 

            İnsanların bencilliği çoğunlukla insanları içsel yalnızlığa götürür. İçsel paylaşımlar yerine çıkar ilişkilerine dayalı paylaşımlar öne geçmiştir. Kişiler ise bu çıkar ilişkilerinin aracı haline gelmektedirler. 

            Yalnızlık acısından kaçmanın bir yoluda kişinin kendisini yüceltmesidir. Kişiler narsistik bir yapı geliştirerek yalnızlıkla yüzleşmekten kaçınırlar. Bazende yalnızlık kişinin yaşamda estireceği fırtına öncesi sessizliğini oluşturur, bazende karanlık dispsiz bir kuyudur.

Yalnızlığı nasıl yaşadığımız ve neye dönüştürdüğümüz önemlidir.

             İnsan bu dünyaya yalnız gelmekte ve yine bu dünyadan yalnız ayrılmaktadır.