25/9/2008 - MAHŞER...ÜLKÜ GÖKSU (SETH).. SAVAŞ EZGİ BİLİNÇ IŞIĞI YIL:2 SAYI:

     


    MAHŞER...

      Gölgenin sureti silindi dünlerde
      Son şarjör boşaltıldı
      Geçmişin horozu inmemiş titrek kirpiklerine
      Tozlu paranoya gardını aldı yaştan yana
      Duvarın itelenmiş tarafında iniltilerle...
      Sorguların kör kuyusu ortak belleğin eteğinde
      Aydınlığın sahte dostluğuna
      Bağladı   tüm kahkahaları
      Günün dünyası aynayı örten kara tülün belleğinde…
      Bir yudum şarabın reflekssiz solungaçlarından
      İsteksiz çekti son nabzı derinlerine
      Çırpınışın  bağımlılığı
      Kristal gölgelerin zoraki kırılganlığında..
      Kendi bedeninde gizledi simgeleri bilinmezliğe
      Bayağı ilkeler  en derinine battı tüm zamanların
      Öznelliğin akına sardı son nefesi
      Son çığlığı yükledi son anıya...
      Kabullendi..

     Delinmiş tüm bulutlar yükünü dağladı tene,

     İzini yok etmeyi deniz istemedi..

    Göğün karanlığını sırtlandı vuslat,

    Aralamak adına ışığı tinin darası yetmedi..

    Gözkapağına pustu hazan vaktin

    Gizem çözmeye ezelin dileği yetmedi..

    Ebedin kapı aralığındaydı zaten hoyrat fısıltılar

    Duymak arsız zamanın işine gelmedi..

    Silindi perçeminden gecenin hatsız bedenler

    Gülüp geçmeye yıldızın ömrü yetmedi..

    Yazıldılar Tavus’un kara tahtasına

    Silmeye bir olup ta Gaf’taki ruhlar gelmedi..

    Kirpiğimin dibinde sobelenen yaştın sen,

    İstesem de bende kalmanı

    Yüreğin mahşer yeri;

    Aşkı kabullenmedi…